Setup Menus in Admin Panel

مزایای استفاده از IPv6

مزایای استفاده از IPv6

به علت رشد سریع اینترنت، آدرس های IPv4 به سرعت درحال تمام شدن هستند. خیلی از سازمان ها در حال حاضر از تکنولوژی Network Address Translation  یا به اختصار NAT استفاده می کنند تا چندین آدرس IP خصوص (داخلی) را به یک یا چند آدرس IP عمومی (خارجی) ترجمه کنند تا به این وسیله از تعداد آدرس IP عمومی کمتری استفاده شود. استفاده از تکنولوژی NAT برای فائق آمدن به این مشکل تا حدودی کارساز می باشد ولی مشکلاتی نیز به همراه خواهد داشت. از این جمله مشکلات می توان به مشکل در برقراری ارتباط بین دو سازمان در زمانی که هر دو از رنج آدرس IP خصوصی یکسان و تکنولوژی NAT استفاده می کنند، نام برد. با ورود هر چه بیشتر تجهیزات متصل به اینترنت در بازار، مقدار آدرس های IPv4 قابل استفاده کمتر و کمتر می شود. آدرس IPv6 به دنبال راه حلی برای این مساله می باشد. در زیر به چندین مورد از مزایای استفاده از آدرس IPv6 اشاره شده است:

  • تخصیص آدرس بر اساس منطقه جغرافیایی: سازمان Internet Corporation for Assigned Names and Numbers یا به اختصار ICANN آدرس های IPv6 را بر اساس موارد زیر اختصاص می دهد:
    • آدرس های IPv6 عمومی بر اساس مناطق بزرگ جغرافیایی مانند قاره، گروه بندی می شوند.
    • در داخل هر منطقه آدرس ها بر اساس، شرکت های ISP تقسیم بندی می شوند.
    • در داخل هر شرکت ISP، آدرس ها بر اساس مشتریان تقسیم بندی می شوند.

 

  • خلاصه سازی بهینه تر مسیرها (Summarization) : خلاصه سازی مسیرها، چندین مسیر در جدول مسیریابی را با یکدیگر ادغام می کند. زمانی که آدرس ها بر اساس مناطق جغرافیایی پخش می شوند، عملیات خلاصه سازی مسیرها به شکل بهینه تری انجام می شود.

 

  • نیاز به استفاده از تکنولوژی های NAT یا PAT نیست: به علت مقادیر بسیار زیادی از آدرس که در IPv6 وجود دارد، نیازی به استفاده از تکنولوژی های ترجمه آدرس مانند NAT یا PAT احساس نمی شود. هز وسیله ای که به اینترنت متصل می شود یک آدرس عمومی ثبت شده خواهد داشت.

 

  • دارابودن تکنولوژی IPSec به صورت پیش فرض: پروتکل IPSec می تواند برای رمزنگاری هر نوع ترافیکی که از پروتکل IP استفاده می کند، به کار رود. این ترافیک ها شامل، Web، Email، File Transfer و … باشد. استاندارد آدرس IPv6 به صورت پیش فرض از پروتکل IPSec پشتیبانی می کند. در آدرس IPv4، استفاده از IPSec به صورت یک افزونه بوده است ولی در آدرس IPv6 استفاده از این پروتکل یک اجبار است.

 

  • بهینه سازی در سربندها (Header): سربندهای آدرس IPv6 نیازی به تغییر آدرس منطقی Link Local در زمان ارسال بسته ها از یک مسیریاب به مسیریاب دیگر را ندارند. این امر به کم کردن میزان بار پردازشی برای هر بسته بسیار کمک می کند.
    • سربند IPv6 (برخلاف سربند IPv4) دارای بخش Checksum نمی باشد.
    • سربند IPv6، 40 اکتت می باشد (دو برابر سربند IPv4). هر چند که این سربند بسیار ساده تر و بهینه تر از سربند IPv4 می باشد.
    • فیلد next سربند مانند فیلد Protocol در IPv4 می باشد. فیلد next، 8 بیت می باشد. این فیلد بیانگر جنس اطلاعاتی است که پس از سربند IPv6 خواهد آمد. این اطلاعات می تواند اطلاعاتی نظیر اطلاعات لایه Transport یا یک سربند افزوده باشد.

 

  • سربند افزوده (Extension Header): آدرس IPv6 امکان استفاده از سربندهای افزوده را فراهم می کند. سربندهای انعطاف پذیر بسته ها می توانند:
    • شامل فیلدهای اختیاری یا سربندهای افزوده های دیگر باشند.
    • حجم سربندهای IPv6 را به کمک فیلدهای اختیاری 2 تا 4 برابر بزرگتر از حجم سربندهای IPv4 می کند.
    • به سازمان Internet Engineering Task Force یا به اختصار IETF این امکان را می دهد تا تجهیزات زیرساختی شبکه یا برنامه های کاربردی جدید را با تغییرات پروتکل IPv6 ، سازگار کند.

 

  • پشتیبانی پیش فرض از QoS: پشتیبانی پیش فرض از قابلیت رزرو پهنای باند، امکان ارسال تضمین شده بسته ها را امکان پذیر می کند. در محیط IPv4 امکان از استفاده از QoS به صورت افزونه وجود دارد، ولی این قابلیت در درون پروتکل IPv4 تعبیه نشده است.

 

  • فیلد Flow Label: در سربند بسته های IPv6 فیلدی به نام Flow Label وجود دارد. بسته هایی که مربوط به یک جریان یا ترافیک باشد دارای Flow Label یکسانی خواهند بود. این امر به جداسازی جریان ها بدون باز کردن لایه های داخلی تر بسته کمک می کند.

 

  • فصای آدرس بزرگ: IPv6 از 128 بیت (16 بایت) برای آدرس دهی استفاده می کند. این امر به تقسیم بندی رنج های مختلف شبکه کمک شایان می کند. فضای بزرگ آدرس دهی، تعداد بسیار زیادی آدرس را برای استفاده در آینده فراهم می کند. این تعداد آدرس، نیاز به استفاده از تکنیک های NAT یا PAT  را از بین می برد.

 

  • تنظیم آدرس ها به صورت Stateful و Stateless: استاندارد IPv6 استفاده از سرور DHCP را به منظور تنظیم آدرس به صورت Stateful امکان پذیر می کند. یکی دیگر از قابلیت هایی که در این استاندارد وجود دارد تنظیم آدرس بدون استفاده از سرور DHCP می باشد که به این تکنیک Stateless Auto-Configuration گفته می شود. در Stateless Auto Configuration کامپیوترها آدرس های خود را به کمک Prefix  هایی که از مسیریاب در شبکه پخش می شوند، تنظیم می کنند.. (Link Local Address).

 

  • تعامل با نودهای همسایه: برای مدیریت ارتباط مابین نود های همسایه بر روی یک لینک، در پروتکل IPv6 از ICMPv6 استفاده می شود. این پروتکل جایگزینی برای ARP، ICMPv4 Router Discovery و ICMPv4 Redirect Messages می باشد. در حالی که پروتکل های اخیر از پیام های Broadcast استفاده می کنند، پروتکل ICMPv6 از پیام های Unicast و Multicast استفاده می کند.
آوریل 8, 2016
رفتن به نوار ابزار