Setup Menus in Admin Panel

جدول مسیریابی

جدول مسیریابی

یک مسیریاب از جدول مسیریابی خود برای پیدا کردن مسیر مناسب برای ارسال بسته ها استفاده می کند. وقتی یک بسته به یک مسیریاب می رسد، آن مسیریاب بخش Destination IP آن بسته را با مسیرهایی که قبلا یاد گرفته است مقایسه می کند.
• آدرس مقصد با آدرس های داخل جدول مسیریابی (Routing Table) مقایسه می شود تا موردی مشابه پیدا شود
• تشابه زمانی ایجاد می شود که آدرس IP مقصد با حداقل یکی از آدرس های داخل جدول مسیریابی، در یک رنج شبکه (Subnet) قرار داشته باشد.
• اگر چندین تشابه وجود داشت، آن مسیری انتخاب می شود که تشابه بیشتری دارد. (تعداد بیشتری از بیت های پر اهمیت و مشابه بین آدرس مقصد بسته و آدرس موجود در جدول مسیریابی وجود دارد)
• وقتی یک تشابه مناسب پیدا شد، بسته برای ارسال به مسیریاب بعدی، از کارت شبکه مناسب (کارت شبکه ای که مسیر مشابه انتخاب شده از آن یاد گرفته شده است) خارج می شود.
• اگر تشابهی پیدا نشد، بسته از بین خواهد رفت (Drop).

برای مشاهده جدول مسیریابی می توان از دستور show ip route استفاده نمود. در شکل زیر نمونه ای از جدول مسیریابی آورده شده است.

موارد مندرج در جدول مسیریابی به شرح زیر می باشند:
• بخش Gateway of last resort
این قسمت زمانی استفاده می شود که آدرس مقصد بسته دریافتی توسط مسیریاب با شبکه ای در درون جدول مسیریابی تشابه نداشته باشد. برای مثال مسیری با آدرس شبکه 0.0.0.0 و mask= 0.0.0.0 با هر بسته ای تشابه خواهد داشت. لذا اگر بسته ای دریافت شود که آدرس مقصدش با شبکه های موجود درون مسیریاب تشابه نداشته باشد، بسته به ناچار به آدرس 192.168.2.1 ارسال خواهد شد. (به شکل زیر نگاه کنید)
نکته مهم: اگر در خروجی دستور show ip route عبارت Gateway of last resort is not set مشاهده شد، بدین معنی می باشد که مسیریاب تنها توانایی مسیریابی بسته هایی را دارد که آدرس مقصدشان با شبکه های شناخته شده در جدول مسیریابی تشابه دارد، در غیر این صورت بسته از بین خواهد رفت.

• بخش Route Type
اولین کاراکتر در جدول مسیریابی، منبع یا نوع مسیر را مشخص می کند.
حرف C برای شبکه هایی که به صورت مستقیم به مسیریاب متصل هستند استفاده می شود. (Connected)
حرف S برای شبکه هایی که به صورت دستی بر روی مسیریاب تعریف شده اند، استفاده می شود. (Static)
حرف R برای شبکه هایی که توسط پروتکل RIP یاد گرفته شده اند، استفاده می شود.
مسیری که با کارکتر ستاره (*) مشخص می شود، مسیری است که انتخاب مناسبی برای مسیر پیش فرض (Default Route) بودن، می باشد. (مسیر پیش فرض همان مسیری است که در زمان پیدا نکردن مسیری مشابه با آدرس مقصد بسته، از آن به عنوان آخرین راه چاره استفاده می شود و در قسمت قبل به آن اشاره شد) این مسیر به عنوان Gateway of last resort در نظر گرفته می شود.

• بخش Network
پس از درج نوع مسیر، آدرس شبکه و Subnet mask مربوطه قید می شود. این بخش همان قسمتی است که برای پیدا کردن تشابه مقایسه می شود.

• بخش Administrative Distance and Cost
دو عدد درج شده داخل براکت نشانگر موارد زیر هستند.
عدد اول: این عدد تحت عنوان Administrative Distance شناخته می شود. این عدد بیانگر اولویت مابین مسیری است که از طرق مختلف از یک منبع یاد گرفته شده است (خواه به صورت دستی یا اتوماتیک). هر منبع (برای مثال هر پروتکل مسیریابی) عدد مخصوصی را دارد. هر چه این عدد کمتر باشد، اولیت مسیر بالاتر می رود. برای مثال مسیرهایی که به صورت دستی (Static) تعریف می شوند دارای Administrative Distance = 1 و مسیرهایی که توسط پروتکل RIP یاد گرفته می شوند دارای Administrative Distance = 120 می باشند. لذا مسیرهای تعریف شده به صورت دستی اولویت بالاتری را نسبت به مسیرهای یاد گرفته شده توسط پروتکل RIP دارند.
عدد دوم: هزینه (Cost) استفاده از آن مسیر می باشد. مفهوم هزینه مسیر بین منبع های مختلف یاد دهی مسیر (Route Source) متفاوت است، ولی معمولا بیانگر فاصله از مقصد می باشند، چه در بعد مسافت و چه در بعد زمان. هزینه را گاهی تحت عنوان Metric نیز بیان می کنند. هزینه مسیر تنها زمانی مورد بحث قرار می گیرد که ما در حال انتخاب بین چندین مسیر یاد گرفته شده توسط یک پروتکل مسیریابی، هستیم. برای مثال:
در پروتکل RIP مسیری با هزینه 1، مسیری کم هزینه تر (کوتاه تر) از مسیری با هزینه 2 می باشد.
در پروتکل EIGRP مسیری با هزینه 312560 می تواند مسیری سریع تر (تاخیر کمتر) نسبت به مسیری با هزینه 340233 باشد.

• بخش Next hop Router
آدرسی که بعد از کلمه via می آید، در حقیقت آدرس همان مسیریابی می باشد که برای رسیدن به شبکه مقصد باید بسته را به او فرستاد. آدرس این مسیریاب در رنج یکی از کارت شبکه های همین مسیریاب می باشد. هرچند به این بدان معنی نیست که آن مسیریاب به صورت مستقیم به این مسیریاب متصل است.

• بخش Last update
برای مسیرهای یادگرفته شده توسط پروتکل های مسیریابی ، زمانی درج می شود که در عمل همان زمانی است که آخرین بار برای آن مسیرها، آپدیت دریافت شده است. این زمان به شما کمک می کند تا عمر اطلاعات مسیریابی را بدانید.

• بخش Out Interface
کارت شبکه ای که در انتهای مسیر درج می شود، همان کارت شبکه ای می باشد که برای رسیدن به شبکه مقصد مورد استفاده قرار می گیرد و بسته باید از طریق آن ارسال شود.

در انتها ذکر چند نکته حائظ اهمیت است:
• مسیرهای اتصال مستقیم (Connected Routes) تنها زمانی در جدول مسیریابی نشان داده می شوند که کارت شبکه ای وجود داشته باشد که آدرس آن تنظیم شده باشد و در حال فعالیت (up) باشد.
• مسیرهای تعریف شده به صورت دستی (Static Routes) تنها زمانی در جدول مسیریابی نمایش داده می شوند که کارت شبکه ای که قرار است برای رسیدن به شبکه مقصد از آن استفاده کنند، up باشد.
• بودن علامت ستاره (*) در کنار یک مسیر، به معنای اینکه مسیریاب دارای مسیر پیش فرض (Default Route) می باشد نیست. برای مطمئن شدن از این مساله می بایست عبارت Gateway of last resort … را بررسی نمود.

آوریل 8, 2016
رفتن به نوار ابزار